در روزگاری که ایران برای دفاع از کیان خود با دشمنان میجنگد و آتش جنگ تمام خاورمیانه را در برگرفته، تقریباً تمام بازیکنان خارجی از کشور خارج شدند. برخی بهراحتی و برخی بهسختی خود را به خانوادههایشان رساندند. با این حال آنچه در این روزها دلیل دلگرمی هواداران است، پیامهای پرمهری است که این بازیکنان خارجی برای ایرانیها در فضای مجازی ارسال میکنند؛ از بازیکنان خارجی استقلال مثل آسانی و منیر الحدادی تا باکیچ و اوسمار و... در پرسپولیس و البته بازیکنان خارجی دیگر تیمها همگی به نیکی از ایرانیان یاد کردهاند و با آرزوی سلامتی برای هواداران، اظهار کردهاند که برمیگردند.
این پیامها در این روزهای پر التهاب پیامهای ارزشمندی هستند که در دل خود حرفها دارند برای کسانی که از بیرون ایران، ورزش این کشور را خاکستری میبینند. اول اینکه تمام این بازیکنان که زندگی با ایرانیها را لمس کردهاند، با رضایت و خوشنودی در ایران زندگی کرده و از مهر و امنیت کشور تعریف کردهاند و جواب تمام یاوهگوییها را دادهاند. دوم اینکه هیچکدام از آنها از فسخ قرارداد حرف نزدهاند و اظهار امیدواری کردند که به ایران برگردند و دوباره در میادین ورزشی این کشور به میدان بروند؛ این یعنی ایران کشوری آباد و آرام و قوی است که مردمانش جز صلح هیچ نمیخواهند.
جنگ دیر یا زود تمام خواهد شد و باز ما شاهد حضور این بازیکنان در ایران خواهیم بود و این رفاقتها و مهرها دوباره ریشه خواهد دوانید و ما یادمان نخواهد رفت بازیکنان خارجی را که اگرچه از ما دور شدند، اما دلشان با ما بود و از ایران آباد ما تصویر یک کشور قوی و دوستداشتنی را برای جهان ترسیم کردند. ما یادمان نخواهد رفت و منتظرشان خواهیم ماند.